Casper

Met twee hernia’s op zak en een verleden met psychische hulpverlening waar hij nooit om gevraagd heeft, leerde Casper zichzelf door te zetten. Ook na zijn burn-out gaf hij niet op. Tijdens het fitnessen vindt hij op sociaal én sportief vlak de steun die hij nodig heeft.

Ik ben altijd open geweest over mijn verleden, alleen dan kun je leren elkaar te vertrouwen.

Casper, 36 jaar, Stadjer met een hoofdletter S. Bekend met de wijken Lewenborg, Korreweg & Oosterpark. Twee hernia’s op zak en een verleden met psychische hulpverlening. Nooit om gevraagd, wel gekregen. Maar, dat slaat hem niet uit het veld, integendeel zelfs. ‘Voor geluk moet je vechten’ Dat doet hij graag, iedere week weet hij zijn weg te vinden naar Fit Your Sport Fitness. Hieronder vertelt Casper wat sport hem brengt & wat hij door de jaren heeft geleerd van zijn struggles én… hoe hij ontzettend blij is met zijn kerstcadeautje.

EEN DOORZETTER WORDT JE NIET IN ÉÉN DAG

Eens in de zoveel tijd speelt de hernia in mijn rug op. Zo vorig jaar weer. Na een bezoekje aan de dokter kreeg ik het advies om wat kilo’s kwijt te raken, zodat de ballast op mijn rug zou verlichten. Zo gezegd zo gedaan, na dit gesprek heb ik direct contact opgenomen met mijn begeleider vanuit Cosis Erik-Jan. Via hen ontvang ik lichte ondersteuning voor bijvoorbeeld bewindvoering of als ik ergens tegenaan loop, dan kan ik bij hen terecht. Erik-Jan denkt altijd graag mee en tipte mij over STOOT. Dit is nu een jaar geleden en sindsdien ben ik helemaal op mijn plek bij het fitnessprogramma. Naast een gezonder lichaam zijn het ook de sociale contacten waarom ik hier graag kom. Vanaf half drie werken we ons in het zweet, maar vaak ben ik er al om kwart voor twee. Die jongens van Together Fit personal training houden wel van een geintje, net als ik. Als ik er dan wat eerder ben, haalt Patrick even een bakje koffie voor me en gaat hij met ons lopen ouwehoeren. Dat vind ik leuk, in gezelschap zijn. Grappig hoe je vaak meer met elkaar gemeen hebt dan je denkt. Zo gaan Patrick en ik naar dezelfde kapper, die bij mij trouwens wat beter zijn best lijkt te doen, dat terzijde 😉 Niels kent weer twee jongens die ik weer ken van vroeger. Met mijn trainingsmaatje @claylocadia hebben we gezamenlijke kennissen van GoudGoed. Ik ben er niet alleen om te sporten maar ook vanwege de gezelligheid. Je mag me alles vragen.

De periode voordat ik in contact kwam met jullie is een met veel ups en downs. Op jonge leeftijd ben ik gediagnosticeerd met een variant van PDD-NOS. Dit kenmerkt zich door een iets andere prikkelverwerking. Een paar jaren terug is mijn moeder ziek geworden en kort daarna mijn oma overleden. De combinatie werd me teveel, ik belandde in een burn-out. Het kwam er eigenlijk op neer dat ik moeite had met het verwerken en uiten van emoties. Ik had dit zelf niet per se zo door, waren het niet mijn vrienden die op een gegeven moment zeiden: ‘casper, je moet hulp gaan zoeken jongen, dit kan niet zo langer’.

Ondanks dat ik er zelf niet aan wou, bleek dit achteraf een eye-opener. Mijn vrienden hebben het beste met me voor, ik moest eigenlijk wel iets met hun advies. Een hulpverleningstraject is geduld hebben met jezelf. Geen sneltrein Parijs. Uiteindelijk vond ik bij GGZ Drenthe de rust en structuur die ik nodig had om op mijn tempo te werken aan herstel.

EEN KERSTCADEAUTJE

Anderhalf jaar ben ik nu onderweg en ik voel me goed. Medicatie speelde voorheen nog een grote rol om mijn gemoedstoestand stabiel te houden. Inmiddels ben ik flink aan het afbouwen en merk ik dat ik steeds meer vertrouwen krijg in mijzelf. Hoe ik daar ben gekomen? Vrienden en het geloof zijn heel belangrijk voor mij, zij hebben mij geholpen om door te zetten. En misschien klinkt het gek, maar ook dat je op een gegeven moment gevoelsmatig geen keuze meer hebt zette mij in beweging. Ik besefte dondersgoed dat dit zich niet ging oplossen als ik zielig in mijn flatje bleef zitten en ging leunen op de hulp van anderen. Dus ben ik gaan ondernemen & ontdekken buiten de deur. Zo ook bij Mamamini Goededoelenkringloop en STOOT.

Daarnaast heeft cupido mij bezocht, vorig jaar rond kerst heb ik mijn huidige partner ontmoet. Al vanaf de eerste date was het meteen raak. Ik wist deze dame laat ik niet meer gaan. Wij zijn nu een jaar verder en vanaf februari komt ze officieel bij me inwonen. Kan me daar nu al op verheugen.

WAT IK ERVAN HEB GELEERD

Ik ben erachter gekomen dat geluksmomentjes voor mij vooral in de kleine dingen zitten. Vroeger maakte ik me erg druk over wat anderen van mij vonden of had ik het idee zo te moeten bewegen als dat mijn omgeving dat deed. Huisje boompje beestje, kinderen, koophuis, ga zo maar door. Die zelfopgelegde druk maakte mij geen leuker mens. Met hulp van professionals en vrienden heb ik geleerd om me meer bezig te houden met wat voor mij belangrijk is. Dat zijn mensen en goede relaties. Ik kan er super blij van worden dat ik mijn buurman ten tijde van mijn verhuizing mijn koelkast heb gegund. Voor mij een kleine moeite en voor hem weer jaren woonplezier. Waar ik nu woon heb ik trouwens ook weer zo’n toffe buurman. Hij werkt bij WerkPro en is handig met fietsen, die van mij repareert hij altijd gratis. Ik weet dat hij het niet zo breed heeft dus hebben mijn vriendin en ik hem laatst meegenomen naar de film, samen met zijn zoontje. We hebben alle vier een geweldig middag gehad, daar kan ik weken op teren. Wat betreft de grote thema’s? Ja, als ik ooit nog papa mag worden zou me dat heel blij maken. Maar ook kan ik gelukkig zijn met een rol als oom, het moeten is er vanaf.

KOP D’R VEUR EN GOAN

Ik heb eigenlijk 2 tot 3 keer per week sporten nodig om mijn gezondheid goed te onderhouden. Naast STOOT ben ik nu met mijn vriendin aan het zoeken naar een leuke sport om samen te doen. Sporten was altijd al belangrijk voor me, maar heeft me de afgelopen anderhalf jaar misschien nog wel meer gebracht. Het voelt goed, anderhalf uur knallen bij Fit For Free. Op de loopband of bij de krachtmachines, een dolletje met de jongens en meiden. Daarna lekker onder de douche en even je kop leeg. Er is ruimte voor wat extra begrip en geduld als je niet zo lekker in je vel zit. Afgelopen jaar heb ik twee weken overgeslagen door mijn verhuizing, dan mis ik het gewoon. Met mijn rug gaat het inmiddels wat beter, geduld houden, kop d’r veur en goan.


Wij bedanken Casper voor zijn verhaal! Hij heeft ervoor gekozen om niet een foto van zichzelf te plaatsen. In plaats daarvan is één van de jongens gekozen die naar dezelfde kapper gaat 😉